متابولیسم و ​​جذب طبیعی ویتامین E

ویتامین E با حضور اسید صفراوی ، آب پانکراس و چربی به شکل ذرات مخلوط تحت عمل لیپاز توسط سلولهای اپیتلیال روده در روده کوچک فوقانی جذب می شود. پس از جذب اشکال مختلف ویتامین E ، بیشتر آنها توسط شیلومایکرون ها از طریق سیستم لنفاوی به کبد منتقل می شوند. ویتامین E موجود در کبد از طریق حامل چیلومیکرون ها و لیپوپروتئین با چگالی بسیار کم (VLDL) وارد پلاسما می شود. در فرآیند تجزیه گردش خون ، كیلومایرونها ویتامین E جذب شده را به چرخه لیپوپروتئین منتقل می كنند ، و بقیه به عنوان باقی مانده كیلومایرونها استفاده می شوند. محصول اصلی اکسیداسیون α-توکوفرول α-توکوفرول کینون است که پس از حذف گروه آلدهید حاوی هیدروژن ، اسید گلوکورونیک تولید می کند. اسید گلوکورونیک می تواند از طریق صفرا دفع شود ، یا بیشتر در کلیه تجزیه شود تا اسید آلفا توکوفریل تولید کرده و از اسید اوریک دفع شود.

تفاوت بین ویتامین C ، ویتامین E و β کاروتن ویتامین C ، ویتامین E و β کاروتن همه مانع از فعالیت رادیکال های آزاد و محافظت از سلول های انسانی است ، اما اثرات آنها متفاوت است:

ویتامین C یک ویتامین محلول در آب است که می تواند در خون و مایعات داخل سلول ها گردش کند.

ویتامین E محلول در چربی است و می تواند از اسیدهای چرب اشباع نشده در بدن انسان در برابر آسیب رادیکال های آزاد محافظت کند و اسیدهای چرب اشباع نشده عملکرد محافظت از اندام های داخلی را دارند.

β-کاروتن مناطق هیپوکسیک مانند رگهای خونی کوچک در عضلات را تنظیم می کند ، بنابراین بیشترین تأثیر محافظتی را روی کره چشم ، ریه ها و سایر مناطق دارای رگ های خونی کوچک دارد. هر آنتی اکسیدان بهترین اثر خود را در قسمت های مختلف اعمال می کند ، و این سه ماده با هم برای دستیابی به محافظت کامل از بدن همراه هستند.